Omgevingsadressendichtheid als maatstaf voor stedelijkheid

Sinds 1992 hanteert het CBS omgevingsadressendichtheid als maatstaf voor stedelijkheid. Met de maatstaf wordt beoogd de mate van concentratie van menselijke activiteiten weer te geven (Den Dulk et al., 1992). Mensen die in een stedelijk gebied wonen, waar minder groen is, voelen zich ongezonder dan mensen die buiten de stad wonen (Maas & Verheij, 2006). Groen draagt positief bij aan de ervaren gezondheid van mensen. Stedelingen gebruiken ook meer 'formele' zorg dan bewoners van minder stedelijke gebieden. De gezondheidsverschillen en de sociaaleconomische verschillen zijn hiervoor slechts een gedeeltelijke verklaring (Verheij, 1999). Als het gaat om informele zorg (van buren, familie e.d.) ontvangen stedelingen juist minder hulp (Verheij et al., 1998a).

De omgevingsadressendichtheid is gedefinieerd als het het aantal adressen met een straal van één kilometer rondom een adres, gedeeld door de oppervlakte van de cirkel.

Amsterdam is de meest stedelijke gemeente van Nederland, gevolgd door, respectievelijk Den Haag, Rotterdam, Delft, Schiedam, Leiden, Haarlem, Utrecht, Groningen, Rijswijk en Vlaardingen. De twee meest landelijke gemeenten zijn Littenseradiel (Friesland) en Schermer (Noord-Holland).

Vergelijk deze kaart ook eens met:

• Omgevingsadressendichtheid 2008